Naar hoofdinhoud
Foto van Ian Helgering met zijn kat Hector op schoot bij een raam.

“Onrecht en buitensluiting vind ik afschuwelijk”

Ian is al een aantal jaar donateur van Stichting het Gehandicapte Kind en onlangs besloot hij de stichting op te nemen in zijn testament. Hij vindt dat kinderen met een handicap vaak moeten knokken. Met zijn nalatenschap hoopt hij bij te dragen aan een toekomst waarin kinderen met een handicap ook geaccepteerd worden. 

Ian: “Onrecht vind ik afschuwelijk, daar kan ik niet tegen. Als kind vond ik dat al erg. Ik ben geboren en opgegroeid in Zimbabwe waar sprake was van apartheid. Zwarte en witte mensen leefden in gescheiden werelden: zo waren er bijvoorbeeld witte en zwarte scholen en sportclubs. Ik weet nog dat ik naar een boerderij ging, aan de andere kant van het land. Mijn ouders hadden daar vrienden waar we gingen logeren. Ik moet een jaar of zes, zeven zijn geweest. De oudste boerenzoon was een stuk ouder dan ik en trommelde mij ’s ochtends vroeg op en zei: ‘kleed je snel aan, we gaan lol maken’. Natuurlijk vond ik dat spannend en ik schoot snel in mijn kleren. Hij had steentjes in zijn zakken waarmee hij de mensen die op de boerderij werkten, zij hadden allemaal een zwarte huidskleur, ging bekogelen. Hij had de grootste lol en deze mensen lieten het toe. Ik was in shock…

 Vraag de gratis brochure over nalaten aan 

Moeilijke periode 

Toen mijn kat Hector een tijd terug ziek werd, hij had kanker aan zijn linkervoorpoot, ging ik door een moeilijke periode. Hector is mijn huisgenoot, mijn maatje en ik wist niet of hij het zou redden. Hij had veel pijn en uiteindelijk moest zijn pootje geamputeerd worden, waardoor hij nu mank loopt en dus gehandicapt is. Gelukkig is hij verder kerngezond. In die periode ben ik ook na gaan denken over mijn nalatenschap. Mijn twee nichtjes erven een deel, maar ook wil ik nalaten aan Stichting het Gehandicapte Kind. De projecten die de stichting financiert vind ik waardevol, daar draag ik graag aan bij. Zo is sporten belangrijk, voor ieder kind. Het helpt je om lekker in je vel te zitten. Bewegen en buiten zijn, hoort bij jong zijn.

Gelijke kansen

Tijdens een projectbezoek van de stichting, zag ik de kinderambassadeurs. Ze kwamen zo zelfverzekerd en zelfbewust over, fantastisch! Hun attitude ‘dit is wie ik ben en ik schaam me er niet voor’, maakte ongelofelijk veel indruk op me. Had ik vroeger als kind maar tien procent van hun zelfvertrouwen gehad. In de wereld is veel hebzucht. Ik vind dat we meer oog moeten hebben voor elkaar en dat er meer gelijkheid zou moeten zijn. Hopelijk draagt mijn nalatenschap eraan bij dat kinderen met een handicap gelijke kansen hebben.”

U kunt, net als Ian, een toekomst creëren waarin geen kind met een handicap meer buitengesloten is: door Stichting het Gehandicapte Kind in uw testament op te nemen. Ieder kind. Samen opgroeien. 

  • We gaan graag, geheel vrijblijvend, met u in gesprek.

  • U kunt uiteraard deelnemen aan een projectbezoek.

Heb je deze verhalen al gelezen?

Hoe groot de impact is van eenzaamheid op het leven van kinderen met een handicap ontdek je in hun aangrijpende verhalen.