![Milan in zijn rolstoel](/sites/default/files/styles/teaser_block_image/public/assets/images/Nieuws%20%26%20Verhalen/Verhaal%20Milan.jpg?h=70b65819&itok=MD8xvOJS)
Gratis nalaten brochure aanvragen?
Wilt u alles op een rustig moment lezen? Vraag dan onze brochure vrijblijvend aan.
Onlangs ontvingen we een bericht dat mevrouw Rietkerk-Steenbergen was overleden. Stichting het Gehandicapte Kind was één van haar erfgenamen. Dankzij een mooi gesprek met haar neef Wim, die ook haar executeur is, kregen we een beeld wie mevrouw Rietkerk-Steenbergen was. We noemen haar vanaf nu Gerda.
Gerda werd geboren in 1935 in een groot boerengezin in een Brabants dorp. In 1960 kwam zij als hulp in de huishouding bij Wim en zijn ouders wonen in een grote stad. Gerda’s tien jaar oudere zus Johanna en haar man Karel, konden als druk huisartsengezin wel wat hulp gebruiken. Wim was dol op zijn tante Gerda. Ze zat altijd aan de keukentafel met thee en koekjes als hij uit school kwam. Ook ging hij als kind regelmatig mee met tante Gerda naar de boerderij waar zij opgroeide. Als stadskind vond hij het heerlijk om op het platteland te vertoeven bij opa en oma, samen met zijn tante. Gerda was voor Wim meer dan een tante: ze was zijn tweede moeder. In 1971 trouwde Gerda met Hans en gingen zij wonen in een klein boerderijtje in Gerda’s geboortedorp. Tot hun grote verdriet, bleven ze kinderloos.
Toen de gezondheid van de ouders van Wim verslechterde, hebben zij hun huis in de stad verkocht om dichter bij Gerda en Hans te wonen. Zo kon Gerda hen blijven verzorgen. Toen Gerda zelf ziek werd en ging dementeren, draaiden de rollen om en werd Wim mantelzorger van zijn tante. Uiteindelijk kreeg Gerda een plekje in een verzorgingstehuis en volgde Hans snel daarna. Vlak nadat Hans daar ging wonen, overleed hij aan een herseninfarct. Gelukkig heeft Gerda dat niet helemaal meegekregen. Eerder hebben Gerda en Hans het met neef Wim gehad over hun testament. Tijdens dit gesprek bespraken zij met elkaar wie hun erfgenamen konden worden. Het liefste wilde Gerda dat neef Wim dit werd, omdat hij gevoelsmatig haar zoon was. Dit heeft Wim geweigerd. Wim vroeg wat Gerda en Hans belangrijk vonden in het leven. Gerda wilde iets goeds doen voor kinderen die het moeilijk hebben. En zo is Stichting het Gehandicapte Kind in haar testament gekomen en leven de idealen van Gerda voort.
U kunt, net als Gerda, een toekomst creëren waarin geen kind met een handicap meer buitengesloten is: door Stichting het Gehandicapte Kind in uw testament op te nemen. Ieder kind. Samen opgroeien.
Wilt u meer weten over nalaten aan Stichting het Gehandicapte Kind? Heeft u vragen over hoe wij omgaan met uw gift uit uw erfenis? Wij gaan graag met u in gesprek. Neemt u gerust, geheel vrijblijvend, contact op met onze relatiemanager voor bijzondere giften:
Christelle Bouman
Relatiemanager
Bijzondere Giften
020-6791200
Mail Christelle
Wilt u alles op een rustig moment lezen? Vraag dan onze brochure vrijblijvend aan.
Hoe groot de impact is van eenzaamheid op het leven van kinderen met een handicap ontdek je in hun aangrijpende verhalen.