Ik draag graag bij aan de toekomst van kwetsbare kinderen

Marlies kwam een aantal jaar geleden voor het eerst in contact met Stichting het Gehandicapte Kind. Sindsdien is zij vrijwilliger bij diverse evenementen en doet ze mee met de jaarlijkse collecte tijdens de Week van het Gehandicapte Kind in november. De kwetsbaarheid van kinderen met een handicap raakt haar diep. Onlangs besloot ze daarom om de stichting op te nemen in haar testament.

Diep geraakt

“Via een oproep op social media zag ik dat er vrijwilligers gezocht werden voor een Samenspeeldag. In een opwelling meldde ik me aan. Wat ik die dag beleefde, maakte diepe indruk op me: kinderen met en zonder handicap die samen speelden en plezier maakten. Alle kinderen waren gelijk. Dat een kind er anders uitziet, maakte niet uit. Een meisje zonder handicap dat geschminkt werd, zei tegen een meisje dat naast haar zat en ook een vlinder op haar gezicht geschilderd kreeg: ‘Hé, jij zit in een rolstoel’. Die onbevangenheid van jonge kinderen vind ik mooi. Ook de glimlach op de gezichten van de ouders raakte me. Ik zag ze genieten omdat hun kind ook gewoon mee kon doen en een leuke dag had.

Download de gratis brochure nalaten aan Stichting het Gehandicapte Kind

Helpen en ontzorgen

Werken met deze kinderen zette me aan het denken. Ik heb geen kinderen, maar stel dat ik moeder was van een kind met een handicap. Het idee dat je je kind ooit los moet laten. Dat je op latere leeftijd, als je kind allang de volwassen leeftijd bereikt heeft, weet dat het nog steeds van jouw zorg en steun afhankelijk is. Wat moet dat zwaar zijn. Ik wil deze kinderen, en daarmee hun ouders, graag helpen en ontzorgen, al is het maar voor een dag. Dat probeer ik te doen door te helpen bij Samenspeeldagen en de Mega Wandel Marathon. Naast dat ik graag help bij evenementen van Stichting het Gehandicapte Kind, doe ik ook jaarlijks mee met de collecte. Het kost me een paar uurtjes en het geld dat ik ophaal draagt bij aan mooie projecten.

Eenzaamheid op de loer

In Nederland worden kinderen met een handicap over het algemeen goed verzorgd. Er zijn hulpmiddelen, revalidatiecentra en er is speciaal vervoer om naar school gebracht te worden. Maar naast deze praktische zaken, hebben deze kinderen zoveel niet. De vrijheid om gewoon even naar de speeltuin om de hoek te gaan of te voetballen bij dezelfde club als je broer of onderwijs te volgen op de buurtschool, waar je zusje ook naar toe gaat. Voor deze kinderen is dat vaak niet weggelegd. Ze tellen niet mee. En dan ligt eenzaamheid op de loer. Ik vind het belangrijk dat kinderen met en zonder handicap spontaan met elkaar in contact komen. Een Samen naar School-klas, voor kinderen met een handicap, in een reguliere school, vind ik hier een goed voorbeeld van. De kinderen zonder handicap uit de andere klassen zien deze kinderen ook op het schoolplein en de gymles. Het laat ze zien dat iedereen anders is en dat gezondheid niet vanzelfsprekend is.

Kwetsbare kinderen

Nog niet zo lang geleden ben ik na gaan denken over mijn nalatenschap. Niemand in mijn omgeving heeft mijn financiële hulp nodig. Iedereen is zelfredzaam. Kinderen met een handicap zijn afhankelijk van anderen. Nu, maar ook in de toekomst als ze de volwassen leeftijd bereikt hebben. Wie zorgt er dan voor hen? Het geeft mij een goed gevoel dat mijn nalatenschap eraan bijdraagt dat kwetsbare kinderen met een handicap ook mee kunnen doen in deze maatschappij.”

U kunt, net als Marlies, een toekomst creëren waarin geen kind met een handicap meer buitengesloten is: door Stichting het Gehandicapte Kind in uw testament op te nemen. Ieder kind. Samen opgroeien.
 

Vanwege privacy redenen kunnen namen en/of beelden zijn aangepast in dit artikel. De verhalen berusten op de waarheid.