Naar hoofdinhoud
Framerunners en kinderen zonder beperking op de atletiekbaan

Bij AV Triathlon doet iedereen mee!

“Bij ons moet je niet alleen kunnen sporten, het moet ook gezellig zijn. Samen bewegen en plezier hebben, dat is het karakter van onze vereniging”, vertelt Koen Bakker - lid van de Jeugdcommissie van AV Triathlon. AV Triathlon wil graag dat iedereen aan atletiek kan doen. Dus moet je ervoor zorgen dat er ook iets te halen valt voor kinderen met een beperking. Zo is in 2018 de vereniging gestart met Frame Running.

Geen sport in de buurt voor kinderen met een beperking

In haar werk als kinderfysiotherapeut zag Henriette Stemerdink veel kinderen die op zoek waren naar een sport. Alleen was dat moeilijk te vinden in haar regio. Ze klopte aan bij haar eigen vereniging, AV Triathlon of ze open stonden om de sport Frame Running aan te bieden. En dat deden ze.

Frame Running (voorheen RaceRunning) is de para-atletieksport waarbij kinderen met een runningframe (een driewiel-loopfiets) zichzelf op een atletiekbaan kunnen voortbewegen en hierdoor verschillende afstanden lopen of rennen. Ouders kunnen voor het eerst naast hun kind een wandeling maken in plaats van duwend achter de rolstoel.

Inmiddels doen er elf kinderen met een beperking aan Frame Running bij AV Triathlon. Henriette, trainer van de framerunners: “Het is zo ontzettend leuk! Er zijn zo veel mooie verhalen te vertellen van kinderen die nooit goed konden lopen en dat met een runningframe wel kunnen. Het mooiste vind ik het verhaal van een meisje dat voor het eerst op een runningframe (toen nog ‘RaceRunner’) ging zitten; haar moeder was erbij en zei ‘Kom maar deze kant op’. En het meisje antwoordde: ‘Nee ik ga díe kant op.’ Zij kon voor het eerst zelf beslissen waar ze heen ging!”

Ik ben ook een atletiekmeisje

“Ook herinner ik mij goed dat Fleur, een van de framerunners, hier in november begon. Haar moeder zei dat een uur trainen haar wel wat lang leek voor Fleur, omdat ze zich niet zo lang kon concentreren. Daarom kwamen ze wat later op de training. Maar Fleur hield het prima vol, ze leeft helemaal op als ze kan sporten. Ook de bostraining, een week later, deed ze gewoon mee. Nu is ze altijd als een van de eerste aanwezig op de training en kan ze met vol trots zeggen: ‘Ik ben ook een atletiekmeisje’.” 

Lees het hele verhaal van Fleur

Op de club zijn ze gewoon

“Het meest bijzondere voor de kinderen is dat ze hier op deze club gewoon zijn”, vertelt Henriette verder. “Ze zijn gewoon sporters bij de club zoals alle andere kinderen (zonder beperking). Soms vragen de andere kinderen ‘Mag ik ook eens op jouw frame?’ Dan krijgen ze als antwoord ‘Dat kan niet want dan kan ik niet lopen’ en volgt er een gesprekje over waarom ze niet kan lopen. En dat is het dan. Niets bijzonders. Mensen maken het soms te bijzonder. Wij proberen het zo min mogelijk tot iets bijzonders te verheffen.

Iedereen doet mee en hoort erbij

“En dat vinden we belangrijk bij onze club” beaamt Koen. “Iedereen doet mee en hoort erbij. Daarom hebben we naast het sporten ook verschillende activiteiten, zoals een lustrumviering, een pupillenweekend, het paaseieren zoeken of de Grote Clubactie. De kinderen van Frame Running doen zoveel mogelijk mee. Soms moeten ze even wennen, maar dan gaat het vanzelf: met en zonder handicap, het loopt heel natuurlijk in elkaar over. Daardoor zie je ze groeien; niet alleen als kinderen maar ook als groep.”

Ontdek meer over Frame Running

Henriëtte Stemerdink, trainer van de framerunners bij AV Triathlon
Henriëtte Stemerdink is kinderfysiotherapeut, werkt bij Frame Running Nederland en is (vrijwillig) trainer van de framerunners bij AV Triathlon.

Heb je deze verhalen al gelezen?

Hoe groot de impact is van eenzaamheid op het leven van kinderen met een handicap ontdek je in hun aangrijpende verhalen.